Preview document (🔗 origineel)

---

	Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal

	Den Haag, 5 februari 2013

Bij deze bied ik u mede namens de staatssecretaris van Financien in
voormeld dossier het antwoord aan op de in de brief van 29 januari 2013
van de vaste commissie van de Eerste Kamer voor Binnenlandse Zaken en de
Hoge Colleges van Staat/Algemene Zaken en Huis der Koningin gestelde
vragen.

De minister voor Wonen en Rijksdienst,

S.A. Blok

Antwoorden op de op 29 januari 2013 door de vaste commissie van de
Eerste Kamer voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van
Staat/Algemene Zaken en Huis der Koningin gestelde vragen.

Bij brief van 29 januari 2013 heeft uw commissie nadere vragen gesteld
over de aan uw commissie gerichte brief van 16 januari 2013 over een
huurbelasting.

Zoals ik uw commissie middels voornoemde brief heb geantwoord
verstrekken financiele instellingen op grond van artikel 10.8 van de Wet
inkomstenbelasting 2001 juncto artikel 22, eerste lid, van het
Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 middels renseignering
gegevens aan de Belastingdienst. In het tweede lid, onderdeel b, onder
2, van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 is bepaald dat met
betrekking tot de eigenwoningschuld door onder andere financiele
instellingen gegevens over de rente die in het kalenderjaar is betaald,
verrekend, ter beschikking gesteld of rentedragend is geworden, worden
verstrekt aan de inspecteur.

U stelt voorts de vraag waarom de verhuurder in voornoemde brief niet
als derde wordt aangemerkt en de informatie die door de verhuurder wordt
verstrekt niet als objectiveerbaar wordt beschouwd. Een verhuurder kan
wat betreft de relatie tussen huurder en Belastingdienst aangemerkt
worden als derde aan wie ook een renseigneringsplicht zou kunnen worden
opgelegd. Daarmee is echter nog niet gezegd dat een verhuurder kan
worden aangemerkt als een derde die naar de mening van het kabinet
voldoende objectiveerbare gegevens kan verstrekken. Wanneer men de
vergelijking trekt met een financiele instelling die als derde onder
zijn renseigneringsplicht gegevens omtrent betaalde hypotheekrente moet
verstrekken, acht het kabinet de gegevens van de financiele instellingen
wel in voldoende mate objectiveerbaar. Immers financiele instellingen
zijn onderworpen aan strikte wet- en regelgeving (bijvoorbeeld de Wet op
het Financieel Toezicht) en staan onder toezicht van De Nederlandse
Bank. Daarnaast zijn de notariele aktes waarin de hypotheken worden
vastgelegd, in tegenstelling tot vormvrije huurovereenkomsten, aan te
merken als authentiek gegeven. Naar de mening van het kabinet draagt dit
bij aan de sterke mate van objectiveerbaarheid van gegevens over
hypotheekrente die financiele instellingen onder hun
renseigneringsplicht verstrekken. Tot slot wordt eraan gehecht op te
merken dat het aantal financiele instellingen vele malen kleiner is dan
het aantal verhuurders. Invoering van een renseigneringsplicht voor
verhuurders zou leiden tot een toename van het aantal
renseigneringsplichtigen met circa 40.000.

 Kamerstukken I 2012/13, 33 129, I.